جلد 21، شماره 73 - ( 7-1397 )                   جلد 21 شماره 73 صفحات 61-71 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده صنعت و معدن، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، arman_Bahari@aut.ac.ir
2- دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
چکیده:   (229 مشاهده)
مقدمه: هدف از نگارش این مقاله، نخست بررسی وضعیت موجود منابع اثرگذار در بخش اورژانس و سپس ارائه ترکیب بهینه منابع مذکور به منظور کم کردن زمان انتظار بیماران مراجعه کننده به این بخش از طریق بهینه­سازی رویکرد شبه مدل محور است.
روش ­ها: مدل پژوهش  بر اساس روش سطح پاسخ و با استفاده از طراحی آزمایش­ها، مناسب سازی شده است. متغیر وابسته مدل مذکور، متوسط زمان انتظار بیماران در بخش اورژانس است که این سطح پاسخ از طریق اجرای آزمایش­های ایجاد شده طرح عاملی در مدل شبیه ­سازی ساخته شده است. داده­های مورد نیاز پژوهش از اسناد بایگانی ثبت شده برای هر بیمار در نیمه اول سال 1396 جمع آوری شده است.
یافته­ ها: نتایج پژوهش نشان داد تعداد بهیاران، تخت­های بستری، در تابع تخمینی متوسط زمان انتظار بیماران، معنی­دار هستند. با وجود معنی­دار نبودن اثرهای  منشی اورژانس، تعداد پرستاران و تعداد متخصصان قلب از نظر آماری، از آنها در مدل مذکور عمدا استفاده شده است، زیرا هدف پژوهش تعیین ترکیب بهینه این متغیرها از طریق حل مسأله است.
نتیجه­گیری: در این پژوهش، بهینه ­سازی زمان انتظار بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانس با استفاده از شبیه ­سازی، طراحی آزمایش و شبه مدل رگرسیون انجام گرفته است. از حل مسأله بهینه ­سازی ایجاد شده و استقرار ترکیب بدست آمده، مطلوب­ترین زمان انتظار در بخش اورژانس به دست آمد که این امر باعث ایجاد کاهشی معادل 49/6 درصد در زمان انتظار و کاهشی معادل 51 درصد در هزینه ­های جاری بخش اورژانس شد.
 
متن کامل [PDF 1048 kb]   (156 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۷