جلد 20، شماره 70 - ( 10-1396 )                   جلد 20 شماره 70 صفحات 40-51 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- استادیارگروه علوم تربیتی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی رودهن، تهران، ایران؛ ، bshirzad86@yahoo.com
3- کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران
چکیده:   (821 مشاهده)
مقدمه: امروزه در مدیریت معاصر، مفهوم کیفیت زندگی کاری به موضوع اجتماعی عمده ای در سراسر دنیا مبدل شده است پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه هوش معنوی و سرمایه اجتماعی به عنوان دو متغیر مهم با کیفیت زندگی کاری کارکنان انجام گردید.
روش کار: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر کنترل متغیرها غیر آزمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری 284 نفراز کارکنان دانشگاه آزاد واحد علوم پزشکی بودند. با توجه به جدول کرجسی مورگان، حجم نمونه 162 نفر و با نمونه گیری تصادفی طبقه­ای، بر حسب جنس انتخاب شدند. ابزار گردآوری، پرسشنامه‌های استاندارد هوش معنوی کینگ و کیفیت زندگی کاری والتون، سرمایه اجتماعی ناهپیت و گوشال بود که روایی محتوایی داشته و پایایی با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 89 درصد و82 درصد و 86 درصد محاسبه شد. به منظور تحلیل داده­ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین مولفه‌های هوش معنوی و کیفیت زندگی کاری کارکنان(70/0r= و سطح معناداری000/0=p) وبین سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی کاری(83/0 r=و سطح معناداری 000/0p=) رابطه معنادار وجود داشت و این دو متغیر می‌توانند پیش بینی کننده کیفیت زندگی کارکنان باشند.
نتیجه گیری: سهم هوش معنوی و سرمایه اجتماعی در پیش بینی کیفیت زندگی کارکنان متفاوت است. سرمایه اجتماعی64 درصد از تغییرات کیفیت زندگی کاری و هوش معنوی 40 درصد از تغییرات کیفیت زندگی کاری را پیش بینی می‌کنند.
واژه ­های کلیدی: هوش معنوی، سرمایه اجتماعی، کیفیت زندگی کار
متن کامل [PDF 685 kb]   (274 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۹